08-12-05

Terug naar de eenvoud

Terug naar de eenvoud

 

Het gebeurt zelden dat ik aan Margriet Hermans denk, terwijl ik mijn artikels schrijf. Eigenlijk denk ik nooit aan Margriet Hermans tijdens het schrijven. En anders ook niet. Zoals nu. Denk ik nu aan Magriet Hermans? Eigenlijk niet. Haar interpellatie, gisteren in het Vlaamse Parlement, was nogal flauw. Al twijfel ik er niet aan, dat ze het goed bedoelde. Maar waarom kan iemand zoals zij, haar bedoelingen niet met duidelijke woorden en met kordate stem meedelen? Ze fluisterde bijna, ze smeekte bijna, alsof ze zelf niet eens overtuigd was. Niet te verwonderen, dat het antwoord van minister Bourgeois naast de kwestie was.

 

Waar gaat het over?

 

Margriet Hermans vroeg of het Vlaams ministerie voor Toerisme de zanger(es) die Vlaanderen zal vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival, zou steunen. Want het is een uitstekende gelegenheid om je als regio te profileren tegenover de rest van Europa. En als het effe kan, ook een milde bijdrage storten voor de entourage die bestaat uit familieleden, managers, producers, fans en allerlei wieltjeszuigers die graag mee op uitstap gaan en dat, och arme, allemaal zelf moeten betalen…

 

Dat laatste was er te veel aan. Wie op vakantie gaat, moet dat zelf betalen. Wie aan een wedstrijd meedoet, investeert in de eigen carrière. Eens die carrière omhoog schiet, komt daarvan immers ook niets terug naar de gemeenschap.

 

Maar dat het een unieke kans is om Vlaanderen op de Europese kaart te zetten, zelfs als de artiest(e) niét wint, daarin heeft Margriet Hermans gelijk!

 

Geert Bourgeois, die minister is van alles en nog wat en dus toevallig ook van Toerisme, haalde eens diep adem, trachtte zicht te krijgen op de situatie en had gemakkelijksheidshalve aan de VRT gevraagd hoe dat nu eigenlijk zat. Hij las het antwoord letterlijk voor. De VRT zal voorrondes organiseren, een kandidaat aanduiden, een promotour op poten zetten en de hele hottentottententententoonstelling.

 

Margriet Hermans geeuwde net niet, maar keek nadrukkelijk verveeld. Haar echte bedoeling was eigenlijk om het festival te laten ondersteunen met wat mooie beelden over Vlaanderen en een foldertje hoe luilekker het hier wel is en dat deze regio zelfs bestuurd wordt door collega’s van de kandidaat. Eigenlijk was het de bedoeling om het Eurosongfestival te gebruiken als een kapstok en ondertussen ongegeneerd reclame te maken voor Vlaanderen als vakantieland.

 

De klassieke promo rond een Eurosongkandidaat betekent niets op dat gebied. Die is er alleen op gericht dat de betrokken kandidaat wint en dat daarna de cd goed verkoopt.

 

Wat zou een minister voor Toerisme dan nog meer kunnen doen? Hij zou bijvoorbeeld een  reclameadviesbureau kunnen opdracht geven om ‘een campagne’ te ontwikkelen. Ik kan me perfect voorstellen wat dat dan inhoudt. Een zoveelste doorslagje van een bestaand idee, een naam aanpassen, een foto veranderen, luxueus drukwerk, een reclamespotje voor een buitenlandse televisiezender, een persconferentie in Brussel met enkele bevriende journalisten, een receptie waar iedereen iedereen in het zonnetje zet en een factuur om van achterover te vallen.

 

De reclamesector in ons land vindt uitgebreid van zichzelf ‘dat ze goed bezig is’, reikt ‘awards’ uit aan elkaar, werkt in de eerste plaats voor deelname aan internationale festivals op kosten van haar klanten, maakt schitterende creatieve dingen die in ieders geheugen blijven plakken maar waarvan nadien geen hond nog weet over welk merk het ging.

 

Ik kijk ook naar televisiespots. Maar ik moet een maand later in het reclamevakblad Pub lezen wie de opdrachtgever was. Want het verhaal had niets met het product te maken en het merk, ‘the brand’, ontsnapte in al het visuele geweld net aan mijn aandacht.

 

Laat ons eerlijk zijn. Er wordt heel veel gesmost met geld van anderen. De meeste reclamemensen zijn selfkickers, om het eens in hun taal te zeggen. Ik mis gewoon de eenvoud, de duidelijkheid. Ik wil weten wie wat verkoopt en waarom ik dat moet hebben. Dàt is ‘commerciële communicatie’, al de rest is geldverslindend geouwehoer.

 

De Vlaamse minister voor Toerisme moet dus niet het zoveelste dure drukwerk over Vlaanderen door, als Tijl en Nele verklede, hostessen laten uitdelen op het Eurovisie Songfestival. Hij moet zelfs met dat hele festival niets uitrichten. Hij had alleen het gastland kunnen bewerken en enkele maanden voordien, ‘naar aanleiding van de Vlaamse deelname die een zeer grote kans maakt’ een handvol journalisten van toonaangevende populaire bladen en tv-zenders uitnodigen naar Vlaanderen. Neen, niet naar Brussel, maar naar een Vlaamse stad. Ze laten logeren in een chique hotel; ze elke dag in een ander restaurant van de rijke Vlaamse keuken laten proeven; er een week lang mee rondzeulen naar de Vlaamse kust, naar Brugge, Gent, Antwerpen, Lier, Mechelen, Hasselt en Tongeren; ze een bezoek laten brengen aan een Vlaamse krant en een Vlaamse tv-zender, aan de Ford-fabrieken in Genk, aan BASF in Antwerpen, aan een Vlaamse universiteit, aan Bobbejaanland en aan een vogelpikavond van een dorpsharmonie.

 

Daarna doen die hun werk vanzelf wel. Wekenlang verschijnen er dan in de buitenlandse pers allerlei positieve artikels over Vlaanderen, met verschillende invalshoeken.

 

Ik weet dat dit idee door elke reclame-professional als oubollig zal afgedaan worden. Vandaag hebben ze andere ‘tools’, zelfs een hele ‘marketing-mix’. En zo’n eenvoudig idee, is missioneringswerk, uit de tijd van de Congo, je ging naar de mensen toe of je haalde ze naar de missie en je vertelde ze de Blijde Boodschap tot ze het geloofden en ze zelf begonnen uit te dragen.

 

’t Is waar. Mijn idee is niet echt sexy of blits. Maar het werkt wel.

 

Er is misschien te weinig aan verdiend?


12:15 Gepost door Luc van Balberghe | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

artikel daarstraks krek hetzelfde artikel in DS gelezen, was dat dan ook van jou hand Luc (ben geen dagelijkse DS lezer, ken rubriekschrijvers dus niet en lette ook niet op naam journalist/columnist)

Gepost door: Walter De Bie | 17-12-05

vorige post mijn vorige post is volledig fout,
artikel in DS van 16/12/05 was opiniestuk over Margriet met gelijkaardig begin als het artikel op deze blog, voor rest geen overnames

Gepost door: Walter De Bie | 17-12-05

De commentaren zijn gesloten.