23-11-05

't Is oorlog in de school

’t Is oorlog in de school

 

Ouders weten natuurlijk wel dat ze zelf in de eerste plaats verantwoordelijk zijn voor de opvoeding van hun kind en dat ze dit niet helemaal op de school mogen afschuiven. Al zit een kind meer uren per dag in de klas dan in de huiselijke kring. Maar toch…

 

Hoe dan ook, een stabiele schoolomgeving kan in elk geval de moeilijke taak van ouders, die over ’t algemeen niet opgeleid zijn om kinderen op te voeden, een steuntje in de rug geven.

Colleges en athenea hebben nog altijd de naam solide onderwijsinstellingen te zijn, waar meer gebeurt dan kennis overdragen.

 

’t Zal je dus maar overkomen dat je je kind goed geplaatst acht in een college van een steenbakkersgemeente ten zuiden van Antwerpen en dat die school je op een blauwe maandag een brief stuurt om te verwittigen dat er problemen zijn in de klas van je kind.

 

Problemen? En dan? Overal is er wel eens een probleem. Ook in een klas. Problemen zijn er om opgelost te worden en ervan te leren voor de toekomst.

 

Maar in dit geval zijn de problemen iets groter dan gewoonlijk. Eigenlijk zijn ze zo groot, dat normaal onderwijs in die klas niet meer mogelijk is. Ze zijn zelfs zo erg boven het hoofd van de leerkrachten gegroeid, dat die de situatie niet meer aankunnen en nog verder weigeren hun latijn in die klas te steken. Ze geven het op. Ze leggen het bijltje erbij neer. Ze bekennen deemoedig dat ze tekort schieten in het beheersen van schoolse situaties, wat eigenlijk een belangrijk deel van hun taak is. Dat de grenspalen van hun gezag zijn omver geworpen en er een einde is gekomen aan hun macht. Ze geven zich over. De klas wordt een vrijstaat.

 

De directie kan niet anders dan de ouders verwittigen. Eigenlijk zegt ze: kies volgend schooljaar een andere school voor je kind, want wij zijn niet in staat om een paar haantjes-de-voorste te wijzen waar hun plaats is en ze desnoods met harde hand op die plaats te zetten en te houden.

 

Toch hoopt de directie dat het niet zover komt, dat de goede leerlingen zullen blijven. Ze belooft de ouders dan ook ‘strenge en passende maatregelen’ te nemen en ze zegt er ook direct bij welke. Ze zal namelijk een puntensysteem invoeren, niet alleen voor kennis maar ook voor gedrag. Wie boven een plafond van slechte punten komt, vliegt de school uit.

 

Waar heb ik dat nog gehoord? Hoja, bijna een halve eeuw geleden bestond dat bij ons op ‘t college ook al. Ik wist niet eens dat het ooit afgeschaft was. Waarom zou het gedrag van een leerling niet meer moeten beoordeeld, beloond of bestraft, worden? Misschien is het daardoor wel zover gekomen, dat zij nu de baas spelen over hun leerkrachten.

 

Hopelijk is het in Boom nog niet zover geëscaleerd, dat de herinvoering van dat systeem simpelweg weggelachen wordt door leerlingen die niet op een college maar in een ‘verbeteringsgesticht’ thuishoren. Of hebben ze dat ook al afgeschaft?

 

De directie kan beter drastisch ingrijpen, op een manier die de onruststokers en herrieschoppers meteen verstaan. Ze zijn immers nog niet helemaal verloren. Ze hebben gewoon een sterke hand en een goed voorbeeldlesje nodig. Zoals ze nu alleen maar het gedrag imiteren van hun oudere broers, die ondertussen klagen dat ze als jongeren gediscrimineerd worden, geen kansen krijgen op de arbeidsmarkt en niet aanvaard worden door de maatschappij die ze zelf openlijk verachten.



15:56 Gepost door Luc van Balberghe | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Objectief Ik zie geen poll, dus dan maar hier:
Een journalist moet volkomen objectief weergeven wat er in de wereld gebeurd. Alleen in columns en redactionele stukjes mag een gekleurde mening gegeven worden.

Gepost door: Kees | 24-11-05

Oeps en jongeren Vorige reactie moet een artikel hoger.

Ik neem aan dat het hier weer gaat over jongeren in de nieuwe betekenis van dat woord?

Gepost door: Kees | 24-11-05

’t Is oorlog in de school Een probleem in het beleid is dikwijls : de slingerbeweging waaroor men van het ene uiterste naar het andere overslaagt. Op het gebied van de opvoeding waren er zeker excessen in de vroegere jaren, waar sommige leerkrachten en ouders hun boekje te buiten gingen. Maar in plaats van -ieders belangen indachtig- zachtjes bij te sturen hebben beleidsmensen regelmatig de neiging om nogal drastische beslissingen te nemen "om voor eens en altijd het probleem op te lossen" Hetgeen er in het geval van de opvoeding toe geleid heeft dat ouders en opvoeders geen middelen meer hebben om een juiste, doch op sommige momenten en voor sommige kinderen, kordate opvoeding te geven.

De veel te grote aandacht die verschillende drukkingsgroepen gekregen hebben in dit debat hebben geleid tot een vertroebelde kijk op opvoeding waar niet alleen de kinderen het slachtoffer van zijn maar ook de voledige samenleving en de toekomst van die verloren generaties.

Gepost door: daniel | 24-11-05

De commentaren zijn gesloten.