20-11-05

Tergend en roekeloos

Tergend en roekeloos

 

Volgens mijn moeder van 91 komt ‘het’ allemaal omdat vandaag alles mag, er zijn geen taboes meer, geen respect, niemand kent nog grenzen. Ze schilderen zelfs Onslievevrouwkes met ‘nen bloten tettagère! Eeuwen geleden deden Dirk Bouts en Jan Van Eyck en Hans Memlinc dat ook, maar dat was voor de kunst. Een affiche voor een toneelstuk heeft niets met kunst te maken...

 

Ze heeft niet helemaal ongelijk, mijn moeder. Ik kom zelf uit een generatie die er prat op ging, alle grenzen te verleggen, het establishment te doorbreken. Dat was goed. In die tijd. Stilaan ging het niet meer om grenzen of taboes, maar om egoisme en verlies van waarden.

 

Was het vroeger dan beter? Ik geloof het niet. We aten alleen wat het seizoen ons bood. In de winter kropen we met een verhitte baksteen onder de klammige lakens. De gezinnen waren groter en de moeders hadden even weinig tijd voor de opvoeding van hun kinderen als vandaag. Ze werkten immers ook, maar deden dat thuis. Wasmachines, droogkasten, diepvriezers, microgolfovens... bestonden niet. Het was nog wassen op een metalen wasbord, waar we later met vingerhoeden muziek op maakten. De oogst werd schoongemaakt en gesteriliseerd om in de winter een voorraad te hebben. Werken, was het. Hard werken.

 

Waarom dan die nostalgie over vroeger? Omdat het vroeger allemaal veel duidelijker was. De huisvader in het gezin, de pastoor of de burgemeester van het dorp, de onderwijzer in de klas, de ploegbaas in ‘t fabriek, zelfs iedereen die een paar jaar ouder was had een bepaalde authoriteit en had het voor ’t zeggen aan wie onder hem stond. Het tijdperk van de dominantie. Je knikte naar boven en brulde naar omlaag. Dat gold voor idereen. Zo simpel was het.

 

Vandaag is dat niet meer zo. Iedereen denkt het voor het zeggen te hebben. En soms wordt er onzin verteld die de maatschappij behoorlijk kan ontwrichten.

 

Neem nu het hele inburgeringsdebat. In een grootstad als Antwerpen leeft al eeuwen een zeer grote Joodse gemeenschap, die ab-so-luut niet ingeburgerd is. Ze spreekt nauwelijks Nederlands, loopt in een eigen kleder- en haardracht, heeft eigen synagogen, heeft eigen scholen waar alleen hun kinderen onderwezen worden, heeft een eigen weekblad, koopt in eigen koosjere winkels, loopt over de straat met een air alsof ze zelf de plavuizen heeft betaald en komt nauwelijks uit hun wijk die net zo goed een zelf gecreëerd gettho mag heten.

 

Wie het niet zoekt, heeft er echter geen last van.

 

In Antwerpen leeft ook een grote Indische en Chinese gemeenschap. Ook die zijn niet geïntegreerd. Ze spreken ook hun eigen taal, of ternauwernood een beetje Engels. Ze hebben hun eigen straten, zelfs afgebakend met Chinese posturen om de buitenstaander duidelijk te maken dat je een soort stad-in-de-stad betreedt, ze hebben eigen winkels, eigen grootwarenhuizen, een eigen rechtssysteem.

 

Maar wie het niet zoekt, heeft er geen last van.

 

Als er al overlast is, dan gaat het bijna altijd om mensen van Marokkaanse afkomst.. Meestal zijn het jongens tussen 11 en 18 jaar. We zijn ze ‘jongeren’ gaan noemen. Maar die term is dan een belediging aan hun leeftijdsgenoten met een andere of autochtone herkomst, zelfs aan de Marokkaanse meisjes die nooit of zelden bij problemen betrokken zijn.

 

Integratie heeft daar niets mee te maken. Het multiculturele verhaal is een leugen. Wij hebben nooit ‘gastarbeiders’ gevrààgd om ‘vuile werkjes’ op de knappen waarvoor we onszelf te goed voelden. Ze zijn hier aangevoerd als pasmunt voor politieke deals op de hoogste niveaus. Het koningshuis kan op dat gebied zijn handen niet in onschuld wassen.

 

Bovendien werden we in de loop van jaren verplicht om begrijpelijke woorden zoals ‘gastarbeider’ steeds aan te passen. Het werden ‘allochtonen’, ‘andersgekleurde medeburgers’, de laatste tijd ‘jongeren’.

 

Uiteraard moest de oorspronkelijke term verdwijnen. Als mijn loodgieter mijn chauffage komt repareren en ik heb ‘m daarvoor betaald, dan laadt hij daarna zijn camionette in en rijdt naar een volgende klant. Hij heeft als mijn gast zijn arbeid verricht. Geen haar op zijn hoofd dat eraan denkt, een slaapkamer op te eisen, mee aan tafel te schuiven, zijn vrouw en kinderen en schoonmoeder uit te nodigen en gewoon bij ons te blijven inwonen op mijn kosten.

 

Daar is het dus al fout gelopen en zijn er ernstige grenzen verlegd. De flauwekul dat jongeren geen werk vinden en daarom auto’s in brand steken, moet worden tegengesproken. ‘Jongeren’ van 11, 14 en 16 jaar mògen zelfs geen werk krijgen omdat ze nog schoolplichtig zijn. Die moeten studeren en huiswerk maken tot ze er bleek van uitslaan en ze zo hard zweten dat ze het te warm krijgen om nog maar aan een brandje te denken. Als die klagen over gebrek aan werk, dan moeten we dadelijk hun kinderbijslag intrekken en ze naar een internaat sturen.

 

En hun toekomstbeeld? Zou een gediplomeerde allochtoon met een dokters-, advokaten- of ingenieursdiploma geen werk vinden, denk je? Ze moeten alleen maar eens naar hun talrijke zusjes kijken die wel braaf thuis blijven, niet op straat rondhangen, zich niet als halfgoden verheven voelen boven het gezag van hun moeder of een vrouwelijke lerares, maar goed hun best doen, hun huiswerk maken en hun lesjes leren en na enkele jaren een normale baan vinden.

 

We moeten het gewoon durven zeggen. En al het gezeik van goedmenende slappelingen of overjaarse eigenzinnige fundamentalisten overboord gooien.

 

Komaan zeg, wie haalt het nu in zijn hoofd (zoals in Zwitserland) dat Sinterklaas geen kinderen meer op schoot mag nemen? Of dat we Melo-Cakes (zoals in Nederland) geen ‘negerzoenen’ meer mogen noemen? ’t Zijn trouwens ‘negerinnentètten’! Of die ouwe man, die altijd en overal moeilijk doet, en zich nu heeft bezig gehouden met streepjes te zetten, telkens hij een buschauffeur zag roken. Dat recht heeft hij trouwens niet, want zijn controle pleegt inbreuk op de privacy van die chauffeur. Dit is alleen voorbehouden aan een beëdigd ambtenaar. 't Zou wat worden als ik morgen alle nummerplaten begin te noteren van chauffeurs die niet handenvrij bellen! Maar neen, zo’n frusti dient zelfs klacht in en een sukkel van een vrederechter, die zo al verzuipt in de achterstallige dossiers, geeft hem nog gelijk ook.

 

Of moest die rechter blindelings de wet toepassen? Neen, een rechter moet ‘recht’ spreken en de wet is daarvoor een hulpmiddel dat voor hem een leidraad kan zijn. Hij had ook de rollen kunnen omkeren en de man zelf veroordelen wegens tergend en roekeloos geding.

 

Misschien heeft mijn moeder toch wel gelijk: ‘het’ komt allemaal omdat vandaag alles mag. Omdat iedereen denkt, het voor het zeggen te hebben.

 

Inspraak is een goede zaak, maar als je de loopjongen inspraak geeft, wil hij ineens geen loopjongen meer zijn!


14:11 Gepost door Luc van Balberghe | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Zeer juist... ...en dan nu?
Jàààren en jàààren zeggen de meer moedige mensen zoals Luc en enkele anderen waaronder in alle bescheidenheid ikke, dit reeds. Wat zal het helpen? De grote clash zal komen.
Vanmorgen op ATV, in groep met de VRT eerlijker te omschrijven als 'radio en TV socialisto' : Kathleen Van Brempt.
Buiten het feit dat je horendul en ladderzat wordt bij het volgen van haar gekunstelde lichaamstaal en ogen- en smoeltrekkerij is zij, ofwel zo dom als de straatstenen, ofwel crimineel van gehalte inzake liegen en bedriegen. Puur socialist met een zelfmoordvaart op zijn Francorchamp's.

Als een oudere (Nest van de strangers dacht ik) haar zegt dat men eerst eens moet nagaan waarom er zoveel kinderen in de Abdijstraat op het kiel rondlopen tijdens de schooluren, en Kathleen de verwaande diknek komt dan verontwaardigd vertellen dat het over deeltijds lerende/werkenden gaat, dan heb je twee keuzes: ofwel razend worden voor zoveel pretentie en geëtaleerde stads- en wereldvreemdheid, ofwel lachen met de tranen in abondance.
Hier kan je echter niet meer mee lachen, hier ligt de grens. De veroorzakers van alle ellende, de misbruikers van levende mensen als import-kiesvee zijn zo geïmpregneerd door hun zelfopgelegde dogma's dat alle schaamte ontbreekt. Lemmings op weg naar de afgrond.

Als dan een moderator/journalist dit dan ook nog zonder verpinken als een natuurlijk verloop van 'zijn' programma beschouwt, dan zitten we bij de regime-betaalde, de vergoede beulen die in de ergste DDR stijl tevreden zijn met openbaar smeergeld om hun eigen geprivilegeerd leventje veilig te stellen.

Een goed restaurant achteraf, broeksriem terug los, en van die doekjes zoals men bij een portie mosselen krijgt om de vingers , na pleging van, achteraf in onschuld te wassen.

De grootste mossel zit aan, en niet op tafel.

Gepost door: Jade | 20-11-05

Moeten er nog stekjes zijn? Niets dan de waarheid, beste Luc. Spijtig genoeg zitten vele van uw collega's ook al in een cordon-pers-sanitair. Zij mogen en/of durven niet te schrijven, zoals jij het wél doet. Wat U schrijft over de schoolplichtige minderjarigen ,allochtonen of niet, is iets, dat nogal dikwijls over het hoofd wordt gezien door de overgesubsidierde pers en de schatplichtige journalisten.Laat staan, door een regering die er in geslaagd is, om op een tijdspanne van enkele jaren, een verdeeld land nog meer te verdelen. De door hen aangeklaagde verzuring, haat en het toenemende wantrouwen, mag de huidige regering volledig op haar buik schrijven. Wij hebben die "nieuwe Belgen" niet gevraagd. Voor mijn part mochten zij hier blijven als gast-"arbeider" Maar niet als een papieren Belg of Vlaming die enkel zal dienen als kiesvee voor hun broodheren. De naam Belg, en zeker die van Vlaming, moet men verdienen,koesteren en maken, dat men er fier op kan zijn én blijven. Iets méér dan en halve eeuw geleden, zijn er duizenden, neen tienduizenden landgenoten gestorven om fier te kunnen en te mogen blijven op die naam. Zij hebben toen een andere bezetter op hun donder gegeven om onze eigenheid, onze cultuur en onze eigendom, in het kort: ons land en ons gedachtengoed te kunnen behouden. En zie nu eens, wat er van overblijft!

Moeten er nog stekjes zijn?

Gepost door: Eddy | 21-11-05

De commentaren zijn gesloten.