01-11-05

Fluitspeler of rattenvanger

Fluitspeler of rattenvanger

 

Verba volent, scripta manent. Woorden vliegen weg, het geschrevene blijft. Toch is ook het geschreven woord soms zo ijl, dat het nauwelijks een houvast vindt. Eén cijfer zegt vaak meer dan duizend van die woorden.

 

Met woorden kan je alles beweren, maar daarom is het nog niet juist. Cijfers onderbouwen woorden. Cijfers zijn feiten. En toch zeggen ze soms ook iets heel anders dan ze op het eerste zicht tonen.

 

Neem nu deze blog. Skynet heeft de mogelijkheid voorzien, dat de bezoekers hun appreciatie kunnen uiten bij elk artikel afzonderlijk en voor de blog in zijn geheel, op een schaal van 1 tot 5 of van ‘heel slecht’ tot ‘heel goed’.

 

Sinds de eerste posting op 3 augustus (vandaag dus nog geen drie volle maanden geleden) bezochten meer dan 11.150 mensen deze blog. In het begin waren het vijf, tien, enkele tientallen per dag. Het werden er vlug 200, nu zijn het er al meer dan 300 per dag. Het is duidelijk dat er tussen de bezoekers onderling naar verwezen wordt. Er wordt ook vaak met bronvermelding uit geciteerd.

 

Deze cijfers liegen niet. Ze kunnen ook niet beïnvloed worden door bijvoorbeeld verschillende keren per dag de blog te bezoeken, want elk IP-nummer tekent slechts 1 keer aan. Je kan ook maar 1 keer een stem uitbrengen.

 

De stemmen op de blog als geheel bedroegen lang zowat 5 % van het aantal bezoekers. Dat percentage verminderde, omdat wellicht een groot aantal bezoekers regelmatig terug kwam en dan niet meer stemde.

 

Zowat 95 % vond deze blog ‘goed’ tot ‘zeer goed’.  4 % vond de blog ‘zeer slecht’. Dat ging dan over 12 bezoekers.

 

Het voorbije weekend heeft zich een opvallend fenomeen voorgedaan. Het aantal stemmers verdubbelde bijna op 1 dag tijd: van 340 tot meer dan 600. De percentages werden grondig door elkaar geschud. Slechts 54 % quoteerde nog maar ‘goed’ tot ‘zeer goed’ en 45 % sprak zich voor ‘slecht’ en vooral zelfs ‘zeer slecht’ uit.

 

In concrete cijfers komt het erop neer dat op 1 dag tijd 200 bezoekers ‘zeer slecht’ stemden.

Het kan geen toeval zijn, dat dit het resultaat is van mijn artikel over de staking van vorige vrijdag en de reactie van de ondernemingen op de vakbonden. Wellicht zijn die 200 ‘zeer slechte’ stemmen doorgetelefoneerd.

 

Maar het zijn cijfers en ze liegen niet.

 

Of ze me raken en doen nadenken? Ja, natuurlijk. Ze raken me in positieve zin. Liefde en haat  liggen immers in elkaars verlengde. Het tegengestelde van liefde is... onverschilligheid!

200 stemmen op 1 dag bewijzen me, dat ik 200 mensen zodanig heb kunnen aanspreken dat ze de moeite hebben gedaan om hun verontwaardiging te uiten. Daarvoor verdienen ze mijn respect en waardering.

 

Ze doen me ook nadenken. Niet over mijn schrijfstijl of mijn mening. Daarover heb ik vooraf al voldoende nagedacht. Ze doen me nadenken over hen. Wie zijn ze? Waarom vinden ze deze blog ‘zeer slecht’? Alleen omdat we van mening verschillen? Dat kan haast niet. Want elk artikel biedt onderaan rechts de mogelijkheid om te reageren en er een volledig andere mening tegenover te plaatsen. Ik heb me voorgenomen om geen reacties te verwijderen, behalve als het scheldtirades zijn of er derden bij betrokken raken. Ik heb me ook voorgenomen om zelf niet op een reactie te reageren omdat dan een discussie zou ontstaan waarbij ik de facto het laatste woord zou hebben en dat hoef ik niet. Meningen vind ik belangrijker dan gelijk hebben. Lezers zijn verstandig genoeg om uit verschillende meningen hùn gelijk te besluiten, dat hoef ik niemand voor te houden.

 

Reacties kunnen zelfs anoniem geplaatst worden, al ben ik er geen voorstander van. Maar het belangrijkste is, dat er een collectief denken ontstaat rond een bepaald onderwerp. Ook een anoniem argument kan mijn en uw inzichten verrijken.

 

Daarom denk ik met een zekere angst aan die 200 ‘zeer slecht-‘stemmers, die niet alleen anoniem blijven maar vooral hun frustratie afreageren zonder echt te argumenteren. Zonder een andere mening te uiten dan de mijne, zonder me tegen te spreken, zonder met cijfers en feiten te komen aandragen die mijn stelling onderuit halen en waar ik niet tegenop kan.

 

Ik heb het vaker meegemaakt, dat mijn geargumenteerde mening bevochten werd met slechts een scheldpartij, oncontroleerbare bronnen en het proberen ridiculiseren.

 

Het is jammer. Ik vrees namelijk dat die 200 zelf geen éigen mening hebben en daarom bang zijn voor vrije meningsuiting. Misschien kiezen ze voor de gemakkelijkste weg en willen ze niet de waarschuwing horen dat niet elke fluitspeler een muzikant is, maar soms een heimelijke rattenvanger.

 

Misschien stemmen ze daarom ‘zeer slecht’. Misschien is hun volgende stap een klacht bij Skynet met het verzoek deze blog te verwijderen.

 

Als het ooit zover zou komen, dan merkt u het wel. Voorlopig kan u uw mening hier nog kwijt: rechts onder dit artikel gewoon op ‘reacties’ klikken. Dank u. 



11:22 Gepost door Luc van Balberghe | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

fluitspeler of rattenvanger Voorwaar een echte uiting voor reëel respect van vrije meningsuiting.
Het is inderdaad zo dat elke mogelijkheid moet aangenomen worden om zijn mening te zeggen, te KUNNEN zeggen, zijn VOLLEDIGE mening. Het is alleen op die manier dat compromis mogelijk is.

Gepost door: daniel Beets | 03-11-05

De commentaren zijn gesloten.