14-10-05

Gedicht voor ...

Kijk door mijn ogen
 
Wanneer de nacht valt, zie ik pas helder.
Geen kleur zet me nog op een dwaalspoor
en 'k koop geen oogappels meer voor citroenen.
 
Het zwart is zo egaal, maar ook zo bitter
dat ik alleen in tranen slikken kan.
Oogappels vallen soms te dicht bij de stam.
 
Als voor jou de dag nacht is
leef dan niet met een gemis
maar luister naar de nachtegaal.
 
Geef me je hand en voel in de mijne
de vorm van zijn vreugdelied.
Ik zal je leiden en het je vertellen...
 
...mijn oogappel
 

09:22 Gepost door Luc van Balberghe | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.