06-10-05

De satire is terug

De satire is terug!

 

Het zal zowat 25 kg geleden zijn dat Herman Van Molle op de VRT de Gouden BeRTjes uitdeelde en tijdens die feestelijke zitting leuke prikjes meegaf aan iedereen, van laag tot hoog.

 

Dat moet het laatste stukje, brave, satire geweest zijn dat we op de openbare omroep nog zagen. Een programma zoals Magesien was al veel langer onmogelijk geworden. Echo dateert van nog vroeger.

 

Oertalenten zoals Jan Van Rompaey of Frans ‘Sus’ Verleyen kozen eieren voor hun geld en begonnen ernstig journalistiek werk te doen.

 

Met ‘In de Gloria’ leek het er even op dat de VRT terug met zichzelf en met anderen zou kunnen lachen, maar het was meer een balletoefening van beloftevolle debutanten die huppelend elke zere teen op de eerste rij trachten te vermijden.

 

Nu is de satire terug op de VRT. En hoe!

 

Bloedernstige programma’s worden door de échte figuren nagespeeld met een nep-onderwerp alsof het allemaal echt is. De realiteit wordt hilarisch uitvergroot tot je onder de tafel rolt van het lachen-gieren-brullen.

 

Ik ben niet de man van grote emoties. Ik zal stil lijden of me intiem amuseren. Maar je zal me zelden zien wenen of horen bulderen. Toch zat ik gisteravond luidop te schateren.

 

Het was een programma van ongeveer 10 minuten dat net na Terzake werd uitgezonden. Het programma had niet eens een naam en men trachtte de indruk te geven dat het zelfs een onderdeel van Terzake was. Aan alle details was gedacht!

 

De protagonisten waren Phara de Aguirre en Paul D’hoore. Zij zetten met een uitgestreken gezicht een boompje op over een zogezegde kunstenaar die stront in pakskes verkocht, dat – helemaal in de geest van Fientje Moerman – aanpakte zoals een echte zakenman en zijn minionderneming met een heuse prospectus zelfs openstelde voor publieke aandeelhouders die obligaties konden kopen. Hun rendement zou ‘shit’ zijn.

 

Het scenario was geweldig. Fantasten, zoals een Panamarenko die de hele wereld in het ootje nemen omdat iedereen toch zo graag geleerd wil overkomen, en die in hun vuistje lachen terwijl ze hun knabben tellen, werden genadeloos ontmaskerd met het haarfijne scalpel van de genadeloze satiricus.

 

Phara en Paul speelden hun rol grandioos. Dergelijke fijnzinnige humor zou meer op het scherm mogen komen.

 

Of, was het misschien niet zo bedoeld? Was het misschien tóch een onderdeel van Terzake? Was het misschien tóch allemaal doodserieus? Was dit het antwoord van de nieuwsredactie op de vraag van de voogdijminister naar meer cultuur op de VRT?

 

Tja, in dat geval was het helemaal satire. Met Geert Bourgeois als mikpunt.

 

Satire, van een strategische en wansmakelijke soort.




21:23 Gepost door Luc van Balberghe | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

:) Is dit zo wansmakelijk? Satire in terzake, als Phara en Paul samen aan tafel zitten, is dat nooit ver weg :)

Gepost door: grmpf | 12-10-05

De commentaren zijn gesloten.