04-10-05

De nieuwe kleren van de keizer

De nieuwe kleren van de keizer

 

Ik blijf er versteld van staan, dat de wereld nog steeds draait. Waarom is de koning niet afgetreden? Waarom is er geen nationaal rampenplan afgekondigd? Waarom heeft Bert Anciaux zich niet vrijwillig laten colloqueren? Waarom is Paul Goossens geen relatie begonnen met Yves Desmet en heeft Tom Lanoye zich niet op Martine Tanghe gestort? Waarom is het eindeloopbaandebat niet even stilgelegd? Waarom heeft geen Amerikaanse tornado zich afgewend in de richting van ons land? Waarom hebben 10 miljoen Belgen geen half uur lang de adem ingehouden, gevolgd door 10 miljoen minuten stilte? Wat moet er dan gebeuren voor hier eens écht gereageerd wordt en niet alleen met een gedeeltelijke zonsverduistering? Ik begrijp het niet.

 

Waarom had er dan iets moeten gebeuren? Wel, Geeraert heeft gesproken en hautain gezegd dat hij de analfabete neanderthalers in dit land de rug toekeert omdat ze Hem niet waard zijn. En dat laten we zomaar gebeuren? We verdienen niet beter dan! Hoewel...

 

Geeraert heeft op tv, met Siegfried Bracke als getuige, aan minister Anciaux verklaard dat Bert niet meer op hem moet rekenen. Geeraert zal zich niet bezighouden met de ontwikkeling van een architectuurproject in Gent. Want Geeraert is boos omdat daar geen overbodig Forummonster komt dat hem een vetbetaalde baan en een mooie fin de carrière in zijn eigenste geboortestad zou kunnen bieden.

 

Geeraert is zelfs zo boos dat hij dreigt met dit apenland vol cultuurbarbaren te verlaten. Heu, verlaten... is eigenlijk veel gezegd. Hij is hier al lang weg, maar komt tussendoor nog eens terug om vanuit zijn ongebreidelde wijsheid de les te spellen aan de cultuurvrekken die hier de vinger op de portemonnee houden. Zal dat dan nu veranderen? Zien we hem nooit meer weer?

 

Nadat hij in Brussel de Muntschouwburg met een bodemloze put opzadelde, vertrok hij naar Oostenrijk. De verkiezing van een rechtse partij greep hij er aan als alibi om nog net de eer aan zichzelf te kunnen houden voor zijn raad van Bestuur hem het deksel op de neus kon drukken. Thans is hij directeur van de Opéra in Parijs en hij werd dus ook in Aken gevraagd. Dat 'onthulde' hij in Terzake, alsof ons een unieke kans door de neus geboord was. Aken dan maar, als Gent zijn genie toch niet erkent.

 

Maar zullen we hem missen, als hij hier toch al zo lang weg is? Wie kent hem eigenlijk? Buiten een kleine luidruchtige elite, heeft nooit iemand van hem gehoord.

 

Geeraert is dr. Gerard Mortier. Neen, de man is geen arts, maar jurist. Die titel heeft evenmin iets te maken met de muziekwereld waarin hij al zijn hele leven actief is, maar in Oostenrijk leerde hij dat titels kunnen indruk maken. In het land van de jodelende bergen wordt zelfs een leesmoeder ‘Frau Professor’ genoemd.

 

Geeraert was ooit de assistent van Jan Briers, die het Festival van Vlaanderen oprichtte. Daar leerde Geeraert, die toen nog Zjerraarke heette, wat autoritair gedrag is en hoever je het kan schoppen als je de tegenpartij maar genoeg bedreigt en desnoods ridiculiseert. Want dat is het geheime wapen van wie links predikt en rechts graait: zorg dat je iedereen die het niet met je eens is of niet deemoedig aan je voeten ligt, belachelijk maakt tot die zich schaamt.

 

Wat betekent eigenlijk Geeraert Mortier, die zo graag als een schaduwminister voor cultuur de les komt spellen? De man praat al z’n hele leven over kweeltoneel, maar hij kan niet zingen, niet componeren, niet dansen, niet acteren, niet regisseren, niet koersen of tennissen. Hij bespeelt geen enkel instrument, hij heeft geen onderneming uit de grond gestampt en is zelfs geen manager. Hij is een ‘intendant’. Dat is iemand die lobbyt en dreigt tot hij genoeg gemeenschapsgelden loskrijgt om ze daarna in een prestigieuze put te storten. Hij benadrukt daarbij dat zijn megalomane projecten absoluut niet elitair zijn, maar dat het domme klootjesvolk dat niet wil inzien. Hij is zo’n groot genie, dat Vlaanderen te klein is voor hem. Maar niemand is sant in eigen land, en nog meer van die intimiderende flauwekul.

 

Eigenlijk zijn zelfverklaarde cultuurpausen zoals Geeraert en anderen, lefgozers die voor heel veel poen prachtige stoffen verkopen aan de maatschappij. Ze zijn doorweven met gouden vezels, oogstrelend van kleur en vol schitterende motieven. Die dure stoffen hebben zelfs nog een andere eigenschap. Wie niet geschikt is voor zijn taak of te dom is, kan ze niet zien.

 

Heel wat ministers, journalisten en kwetterende papegaaien hebben zich ooit een pandjesjas van die stof laten naaien en ze hebben ermee geparadeerd zoals de keizer met zijn nieuwe kleren, terwijl hun meelopers toejuichten op maat van de ingehuurde applausmeester.

 

Omdat het mij niks kan schelen dat Geeraert mij dom of onbekwaam vindt en omdat ik  gelukkig nog altijd het jongetje gebleven ben dat met kinderlijke onschuld naar de wereld kan kijken, mag ik dus roepen: “Hoooooo mensen, de keizer loopt in zijn blootje!”

 

Bert Anciaux had voor één keertje zijn gewone kleren aangehouden.



11:00 Gepost door Luc van Balberghe | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.