16-09-05

VMM solt met privacy-gegevens

VMM solt met privacy-gegevens

 

Naar het schijnt moet ik voor de periode tussen 28/8/2003 en 3/12/2004 een ‘heffing op het oppervlaktewater’ betalen van… 2,78 euro. Ik zeg wel ‘naar het schijnt’, want officieel weet ik dat niet. De factuur werd door de Vlaamse Milieumaatschappij verstuurd naar een mevrouw met dezelfde familienaam die 15 kilometer verderop woont, die nooit iets met mijn adres te maken heeft gehad en evenmin ooit mijn rekening van de watermaatschappij heeft betaald. Er is dus geen enkele denkbare reden, hoe die mevrouw aan mij kan gelinkt worden door een administratie in Aalst of een computer in Zuid-Oost-India of waar het bedrijf ook ligt waar de Vlaamse Milieumaatschappij haar klussen in onderaanneming geeft.

 

Bovendien komt die factuur veel te laat om nog invorderbaar te zijn. Goederen of diensten moeten binnen de 7 dagen na de maand van levering gefactureerd worden.

 

Op het formulier staat gelukkig een telefoonnummer: 0800-97113. Alle lijnen zijn bezet, gelieve aan het toestel te blijven. Ik gelief dat. Dan vraagt een vriendelijke juffrouw wat ze voor me kan doen. Ik leg het probleem uit en stel twee vragen.

 

Eerste vraag: hoe kan het, dat mensen met dezelfde naam, maar een ander adres elkaars factuur krijgen, als dat in het verleden nog nooit gebeurde? (Wie in Vlaanderen Janssens, Peeters of Jacobs heet, kan best even uit de doppen kijken). Tweede vraag: wat moet er nu gebeuren, want die mevrouw zal uiteraard mijn factuur niet betalen en ik kàn ze niet betalen omdat ik ze nooit ontving?

 

Het meisje geeft me een omstandige uitleg over de koppeling van namen aan het rijksregister, aan een bedrijf in onderaanneming dat dit allemaal automatisch uitvoert maar waarvan de computer duidelijk fouten maakt en dat ik me niet ongerust moet maken omdat het de laatste keer is dat zo’n formulier verstuurd wordt.

 

Eigenlijk interesseert me dat allemaal niet. Ik wil weten wat de VMM gaat doen aan verkeerde koppelingen aan het rijksregister (het verwondert me dat een dienstverlenend bedrijf in onderaanneming van een milieuadministratie zomaar inzage heeft in het rijksregister), hoe ze denken de privacy van hun klanten te beschermen en hoe ze kunnen voorkomen dat die andere mevrouw binnenkort een deurwaarder in de voortuin heeft.

 

Daar kan zo’n meisje natuurlijk niet op antwoorden. Die is opgeleid om standaardvragen te beantwoorden, niet om problemen ten gronde te bespreken.

 

Dus zegt ze dat ze zich verontschuldigt voor het ongemak, dat we er nog lang over kunnen doorgaan, maar dat het niets zal veranderen en dat we het gesprek maar moeten besluiten.

Ook dat heeft ze aangeleerd gekregen in haar opleiding. Ik herken het allemaal zo precies. Recht uit het boekje.

 

Mijn laatste vraag: juffrouw werkt u eigenlijk voor de VMM of voor een callcenter? Ze geeft toe dat ze voor een callcenter werkt en dat ze me niet echt kan helpen, alleen 4 minuten en 38 seconden lang, mag ze naar me luisteren. Dan is het budget op. Of ze me asjeblieft een nummer en een naam kan geven van iemand die wél iets te zeggen heeft bij VMM?

Ja, dat kan ze: meneer Paul Vande Wiele is te bereiken op nummer 053-72 63 11.

 

Ook meneer Paul Vande Wiele is een vriendelijke man. Meer zelfs, als ambtenaar is hij zelfs enthousiast dat ik hem bel, want nu kan hij eens met fierheid zeggen dat er op een half miljoen verzendingen slechts 1.000 fouten gebeuren. En dat het toch allemaal niet zo erg is. Die mevrouw met mijn naam moet gewoon dat formulier terugsturen met de melding dat het verkeerd gekoppeld is aan het Rijksregister en dan zal hij het persoonlijk in orde brengen.

 

Ik luister rustig. En ik begin me af te vragen of ik nu gek ben, of dat de hele wereld het is. Eerst wordt er onzorgvuldig met mijn  privé-gegevens gesold, dan word ik afgeleid naar een telefoonnummer dat alleen maar dient om me te sussen als ik niet verder zou aandringen en ten slotte vertelt me een of andere klerk doodleuk dat iemand, die door een vergissing van zijn bedrijf in de problemen is geraakt, dat zelf moet oplossen.

 

Het maken, inboeken, versturen en noteren van de ontvangst van een rekening ten bedrage van 2,78 euro is op zich al waanzin. De administratie ervan alleen, kost al een veelvoud. En dan verlangen dat de klant (jaja, hallo VMM, de klànt!) twee telefoontjes pleegt en een aangetekende zending betaalt om zich te beveiligen tegen een onterechte invorderingsprocedure, is helemaal Kafka.

 

Kafka of diefstal.


12:01 Gepost door Luc van Balberghe | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

administratieve vereenvoudiging... noemen ze dat tegenwoordig:-) en met de riooltaks binnenkort gaat da factuurke nog hoger plopen:-)

Gepost door: willy | 16-09-05

De commentaren zijn gesloten.