06-09-05

Zeg het toch eens gewoon!

Blijf het toch eens gewoon zeggen, zeg!

 

In de tijd toen krantenbazen nog gevoel hadden voor hun product en de ethiek ervan, schreven Nederlandse bladen steevast over ‘eene groote lampenfabriek in het zuiden des lands’. De naam Philips noemen, zou de schijn kunnen wekken van een gebrek aan objectiviteit en een mogelijke invloed van de publiciteitsafdeling op de redactie.

 

Die schroom zijn we ondertussen kwijt geraakt. Rennersploegen en sportwedstrijden worden schaamteloos aangeduid met de naam van de sponsor. Berichtgeving over de BVBA Clouseau, de NV Helmut Lotti, de SV Pfaff is dagelijks schering en inslag.

 

Maar er is een ander soort terughoudendheid opgetreden in de perswereld. Individuen kan je genadeloos afslachten. Je noemt ze mestkever of fascist en er is geen haan die erover kraait. Met groepen ligt het anders. Bevolkingsgroepen moeten gespaard blijven. En daardoor is er een heel vreemdsoortig taalgebruik ontstaan.

 

Wie vroeger met een voet sleepte, noemden we ‘een manke(poot)’. Wie niet zag, was blind en wie niet hoorde was doof. Iemand die zich met een tweewielig wagentje verplaatste, was een ‘gebrekkelijke’. In Belgisch Congo woonden negers zoals in China Chinezen wonen. Zoals het klokje thuis tikte, tikte het nergens en ’t was geen man die geen pijpken rooken kan.

 

Toen kwamen de fatsoenskruistochten. Horden moraalridders overspoelden onze gewesten. Zij konden aan de realiteit niets veranderen, maar ze dwongen ons om ze anders te benoemen zodat ze minder erg zou lijken.

 

Plots mocht je als journalist niet meer schrijven wat de lezer dacht, wat hij wilde weten of hoe hij sprak. We mochten niet meer spreken over ‘negers’, maar wel over ‘zwarten’. In Vlaanderen ontstond daardoor een totale begripsverwarring…

 

Op slag liep in heel ons land geen enkele ‘blinde’ meer rond. Ze werden gepromoveerd tot ‘visueel gehandicapten’.

 

Ha neen, ‘gehandicapt’ kon ook niet meer. Die mensen moesten we voortaan omschrijven als ‘lichamelijk uitgedaagd’. Ik kan u verzekeren, als ik me lichamelijk uitgedaagd voel, dat ik mezelf absoluut niet als gehandicapt beschouw!….

 

Er werden geen mongooltjes meer geboren, maar kinderen-met-het-syndroom-van-Down. Een verholen middel om deze mensen maar te laten doodzwijgen, want de nieuwe benaming was veel te lang om uit te spreken.

 

Dikke mensen slankten we op slag af door ze 'volslank', 'corpulent', 'zwaarlijvig' of in 't ergste geval 'oversized' te noemen.

 

Werknemers werden niet meer ontslagen, ze vloeiden af. Ze kregen geen oprotpremie, maar een outsource-vergoeding. De personeelsdienst deed ten slotte niet voor niets aan Human Resource Management.

 

Wie voorstander was van een geordende maatschappij was meteen een 'extreem-rechtse fascist' en wie de fundamenten onder de maatschappij wilde uitgraven, noemde zichzelf een 'linkse intellectueel'.

 

Mannen en vrouwen mochten nauwelijks 10 cm van elkaar verschillen, voor de rest moesten ze hetzelfde zijn. Dat vertaalde zich in een onleesbaar taaltje van een journalist(e) die zijn/haar tekst genderneutraal moest opstellen om zijn/haar lezers/-essen niet voor het hoofd of tegen de borsten te stoten. Dat klonk dan over een vrouw, die tot dan toe altijd goed haar mannetje had gestaan, als 'een persoon die haar mens kon staan'!

 

Geslachtsloos schrijven, dus. Duidelijker gezegd: zonder ballen!

 

Het werd nog erger. De inquisitie veranderde niet alleen ons taalgebruik, maar bepaalde ook ons denken.

 

Er mocht geen boom meer gekapt worden omdat er al zo weinig overbleven; er mocht geen kikker meer gezoend worden omdat we al prinsen genoeg hadden; geen madame mocht nog een bontjas dragen, maar we gingen wel met zijn allen naar de stierengevechten kijken tijdens onze vakantie in Spanje; niemand mocht nog werkloos zijn, maar geen enkele onderneming mocht voldoende winst maken om in continuïteit en tewerkstelling te investeren; je mocht geen veilig fietspad aanleggen waar ooit een karrenspoor liep, want die ene kievit is meer waard dan het leven van een kind. Kinderen kan je trouwens bijmaken, kieviten niet. Je mocht zelfs je eigen kinderen niet meer knuffelen, want ouderliefde kan leiden tot onherstelbare trauma’s. Op school leerde je geen Weense Wals meer, wel salsa. Pianospel was out, jembé was in. We aten geen zult, lever en zoom, spek met eieren of erwtensoep met korstjes meer, maar proefden van sushi, couscous, loempia, tapas en pita. De Wereldkeuken. Op braderijen lagen meer Peruaanse geitenwollenpulls dan debardeurkes. Multicul werd het modewoord. En terwijl de overheid jaarlijks miljarden binnenrijft door de accijnzen op rookwaren, verplichtte ze hypocriet om op elk pakje sigaretten een vermanend wijsvingertje op te steken terwijl de roker gewoon blijft doorroken en zijn middenvinger opsteekt. De idee was echter niet nieuw. In 1939 leefde bij onze oosterburen een man met een snorretje die dat al eerder had voorgesteld. De geschiedenis leerde ons, waartoe dergelijke gedachte kan leiden.

 

Tegen alles en nog wat, moest de krant moord en brand schreeuwen.

 

Terwijl we daarmee bezig waren, overspoelde de anders gekleurde medemens onze maatschappij. Niet, met de ondernemingsdrang van ónze mensen die in moeilijke jaren uitweken naar Amerika, Canada, Zuid-Afrika of Australië. Niet, op zoek naar ‘grond en dak’ om er een zelfbedruipende gemeenschap te vestigen zoals de joden of de Chinezen in Antwerpen. Maar als een arrogante indringer die vooral onze zorgvuldig opgebouwde zorgsystemen wilde plunderen.

 

Neen, ze zijn niet allemaal zo. En ja, er zit tussen onze mensen ook crapuul. Maar ik zie cijfers en ik zie de dagelijkse realiteit in mijn straat. Daarover mag een journalist evenwel niet spreken. Journalisten hebben opdracht om in kwalijke gevallen, geen namen te noemen waaruit iemands herkomst zou kunnen blijken. En zelfs, bijna typisch Vlaamse, voornamen  zoals Abdul, Youssef of Driss moeten desnoods vertaald worden tot Abel, Jozef en Andries, ofwel alleen met initialen weergegeven.

 

Waar tot voor kort nog sprake kon zijn van ‘gastarbeiders’, werd deze term niet door het politiek correcte denken maar door de generaties achterhaald. Ze waren geen tijdelijke gast meer en arbeiden deden ze ook nog weinig. ‘Inwijkelingen' was eigenlijk het juiste woord, maar 'allochtonen' klonk intellectueler. Nu mag een journalist zelfs dàt niet meer zeggen.

 

Dat hij een uitdrukking als ‘vliegendschijtkleurige medeburgers’, niet mag gebruiken, vind ik terecht. Maar om iedereen die zich op het pad van grote of kleine misdaad begeeft en van vreemde origine is, nu maar meteen ‘jongere’ te moeten noemen ongeacht de leeftijd, is demagogisch.

 

Journalisten kunnen echter niet anders, op straf van ontslag. Een telefoontje van een opzij geschoven dorpspolitieker volstaat om een hoofdredacteur te bewegen C4's uit te schrijven.

 

Ik weiger deze komedie mee te spelen. Ik blijf spreken over negers, blinden, mannen en vrouwen, dikkertjes en allochtonen.

 

Ik zal mijn schoonzusje, die ongelooflijk lief, behulpzaam en zeer muzikaal is, ook blijven ‘mongool’ noemen. Zij verdient die eretitel. Elk eufemisme zou een belediging zijn voor haar. En voor haar talenten.


10:42 Gepost door Luc van Balberghe | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

please.. keep on doing this good job :-)

Gepost door: willy | 06-09-05

Bravo In Nederland zijn 'ze' momenteel bezig het woord allochtoon uit het woordenboek geschrapt te krijgen. Het is namelijk discrimenerend. Eerst mochten we 'ze' geen vreemdelingen meer noemen en hebben ze ons het jeukwoord allochtoon opgedrongen. Maar een woord is maar een label, het gaat om waar het woord naar verwijst. Stront blijft stinken ook al noem je het uitwerpselen of feaces.
Er was een tijdje geleden een Turk die in de Turkstraat woonde en die straat naam discriminerend vond. Dit is geen geintje! Zou u beledigd zijn om in de Belgielaan te wonen? Of een Amerikaan aan de Amerikalei?
Zorg ervoor dat je weer trots kan zijn op je Turk zijn! (of Marokaan of ....)

Gepost door: Kees | 07-09-05

Nu zijn we er fier op Wij hebben een Down-kindje van 2,5 jaar. Na het lezen van uw artikel kregen we allebei zoveel kracht en moed! We zullen vanaf nu ook zeggen dat het een mongooltje is en er trots op zijn. Dank u wel!

Gepost door: Sandra en Hugo | 07-09-05

Méér van dit .... U bent voorzien van een juiste pen .... een scherpe punt ... en het juiste medium ... ga zo verder...

Gepost door: de therapeut | 08-09-05

sluikdiscriminatie Bijna iedere Belgische-Marokkaan of Marokkaanse Belg, man of vrouw, en dat geldt ook voor de Turkse en andere gemeenschappen in grote lijnen , zal meestal eerst zijn/haar Marokkaans of Turks enz. 'zijn', als norm, als persoonlijk 'visitekaartje' hanteren uit natuurlijke reflex. Ik heb daar ettelijke jaren ervaring mee op diverse werkvloeren.

Andersom wordt het Vlaams zijn, als een vieze, besmette toestand aangepraat en zo uitgesmeerd via bijna alle media en pers. Nochtans heeft het Vlaams' zijn', zonder in het fanatieke te vervallen en gewoon bij nuchtere vaststelling, geleid tot het kunnen herbergen en verzorgen van zovele nationaliteiten. In de huidige economische context gezien zelf niet meer als uitgenodigde en geselecteerde hulp maar in de meeste gevallen geheel ten laste. En dit o.a. ten koste van gehandicapten of van die ouderlingen , onze ouders en voorouders, die het systeem mogelijk gemaakt hebben en nu hun RVT niet kunnen betalen, hun huis moeten verkopen of hun kinderen laten bloeden.

Wat heeft dit nu te maken met , "Zeg het toch eens gewoon!"

Simpel: Sinds we niet meer gewoon mogen zeggen wat we denken en vooral: niet meer mogen zeggen wat we zien , zijn er groepen, zijn er individuen die daar leep voordeel uit putten, die wél aangemoedigd en gesubsisieerd worden door de overheid om te zeggen wat zij eventueel opmerken, zouden kunnen opmerken maar vooral om te zeggen wat zij niet willen zien of horen. Ook zelfondervraging hoeft niet.

En dan zijn wij de racisten, omdat wij verstaanbaar zijn.
En dan zijn zij de 'kansarmen', ondanks hun bewuste keuze om selectief doof én onverstaanbaar te zijn.


"Zeg het toch eens gewoon!" wordt dan ook door de overheid de nek omgewrongen. Omdat ze ondertussen bang is voor haar eigen gecreëerd monster.

Ik zal het eens gewoon zeggen: de boel gaat ontploffen , en dat zal niet aan de brave Vlaming liggen.

Gepost door: Jade | 08-09-05

Ik wil jullie niet verontrusten, maar Vlamingen zullen er sowieso niet meer zijn,binnen een eeuwtje..
Vlamingen zijn nu éénmaal xenofielen...Vlaamse vrouwen willen de sterke genen van negeroïde mannen en Vlaamse mannen de onderdanigheid van Aziatische vrouwen...We kijken zo op naar alles wat uitheems,buitenlands,exotisch is en verfoeien dikwijls wat ooit ons eigen was...De Vlaamse jeugd is al compleet Amerikaans , alleen brabbelen ze wat Antwerps of WestVlaams..Maar de ook die Vlaamse dialecten sterven uit en zullen vervangen worden door Engels..And so on...
Alles is altijd in staat van evolutie.

Gepost door: Tiberius | 10-09-05

Dàt is niet verontrustend... De Vlaming op zich is altijd al gastvrij en openstaand geweest, getuige de vele gemengde huwelijken in de havenstad Antwerpen, de aanwezigheid van hong-kong Chinezen, Spanjaarden en Portugezen bijv., plantrekkers en initiatiefnemers.
Wat in feite ook al niet meer verontrustend is, maar dan wegens te laat en in feite dus tastbare werkelijkheid: de ongevraagde en voorwaardenloze, zogenaamde ' gezinshereniging waarbij voor bepaalde immigranten het -eigen volk eerst- principe telt, waar (xenofiele) vermenging niet gebeurt, niet toegelaten op straffe van verstoting, waar zelf de kinderen verboden wordt om zich (later) ooit met de ongelovigen te mengen, waar zelf geen moeite gedaan wordt om de geschiedenis van het gastland aan te leren of de kinderen op het eerste leerjaar in de taal van het land voor te bereiden. Godsdienst boven alles en het thuisland, de eigen taal, via schotelantenne, internet en GSM boven alles.
Enkel de sociale voordelen worden aangenomen.
De gettovorming o.a. is voor het grootste deel een kwestie van onder 'eigen volk' te blijven, in de eigen godsdienstbeleving, onder cultureel gelijkdenkenden en in veel mindere mate een kwestie van echte (kans)armoede. Voor de minder vertegenwoordigde nationaliteiten is het een treurige noodzaak zonder keuze, voor de meerderheid een zelfgekozen, door hen bezette enclave.

De kern:

Wie dus beweert dat er geen Vlamingen meer zullen zijn binnen dit en enkele tijd, die verklaart zich akkoord met de huidige en reeds decennia lange politieke dwangvorm die in feite neerkomt op plaats maken voor andere culturen. Die verklaart zich daarmee ook akkoord met de uitdunning of zelf volledige uitroeing van een culturele identiteit terwijl de andere(n) voorrang verleend wordt onder escorte van een Centrum voor gelijkheid(???) van kansen (???) en vroeger nooit bestane Racisme.

Waarom zouden er binnen honderd jaar geen Vlamingen meer zijn, maar wel nog moslims? Kan iemand mij de bijhorende reden uitleggen. Ik vindt zulke uitspraken in die context dan ook een gebrek aan zelfrespect, gebrek aan respect voor de anderen en in feite een vorm van grenzeloze, beledigende naïviteit. Vriendelijk verzoek: spreek a.u.b. voor uzelf
.
Het is blijkbaar een onoverbrugbaar probleem voor sommigen om in te zien dat een (gezonde, evenwichtige) immigratie de instemming en toelating moet hebben van de pioniers, diegenen die het sociale systeem bevochten en mogelijk gemaakt hebben ettelijke generaties lang. Van de kiezer dus. Voor al de rest moeten mensen tijdelijk opgevangen worden, of ter plaatse geholpen , in hun eigen biotoop, om zelf een Vlaanderen uit de grond te stampen, met onze hulp.

Het getuigd van een totalitaire arrogantie, een dictatoriaal gebrek aan respect voor de autochtonen en goed ingeburgerden om geen eisen te stellen aan de immigranten die zich nog aandienen onder het mom van gezinshereniging (dus niet de echte sukkelaars).
Positieve discriminatie is discriminatie van anderen. Hoeveel 'nieuwe' Belgen kunnen we nog aan? Is de sociale zekerheid nog betaalbaar? Zijn onze RVT's betaalbaar? Zijn de pensioenen gevrijwaard?

Gepost door: Jade | 11-09-05

Bravissimo Ik ben gelukkig dat ik met mijn mening niet meer alleen sta als kleine burger.
Het gaat inderdaad te ver. Eén van dees dagen gaat de zwarte kat van mijn buurman zich nog gediskrimineerd voelen omdat ik haar uit mijn keuken jaag.

Gepost door: norbert bauwens | 13-09-05

Ja maar De Islam is een theologische ideologie en geen ras of volk.
Iedereen kan moslim worden.En er wordt geen onderscheid gemaakt tussen pakistaanse moslims of Turkse of Soedanese...
De Islam onderling is wel verschillend..maar dat heeft niets met de afkomst te maken maar met de interpretatie van de Koran.
In zekere zin is de Islam totalitair,en maakt ze zeker een onderscheid in gelovig of niet gelovig maar niet in afkomst of ras...Een bekeerde westerling staat voor hen gelijk aan iedere andere moslim...En kan ook uitgehuwelijkt worden ...De profeet Mohammed was blank trouwens...

Gepost door: Tiberius | 01-10-05

De commentaren zijn gesloten.