24-08-05

Gepakt in hun eer

Gepakt in hun eer

  

Gelukkig zijn de aanbevelingen en adviezen van commissies allerhande niet bindend. Ze schudden alleen wakker en zetten tot nadenken aan. En dat is goed. Meer hoeft niet. De Antwerpse schepen Dirk Grootjans heeft de aanbevelingen van de Privacycommissie onderzocht, er ernstig over nagedacht en ze als een wijs man naast zich neergelegd.

 

Het is namelijk zijn bedoeling om door middel van huisbezoeken het juiste aantal bewoners van een woning te laten vaststellen, na te gaan of deze mensen legaal in ons land verblijven en in welke omstandigheden zij leven. Er is dus zowel een politioneel als sociaal controleluik aan verbonden. Volgens de Privacycommissie kan dat niet.

 

Ik geloof niet erg in het resultaat van dit initiatief. Je kan niet zomaar onaangekondigd bij iemand binnenvallen zonder huiszoekingsbevel. En als je er dan enkele mensen aantreft, die niet op dat adres ingeschreven staan, kunnen die toch toevallig op bezoek zijn? Als je vooraf het bezoek aankondigt, heeft het natuurlijk helemaal geen zin.

 

Maar daar gaat het niet over. De essentie van het verhaal is, dat mensen die hier niet mogen verblijven, die in mensonwaardige omstandigheden wonen en dit vaak zelf veroorzaken door andere hygiënenormen dan de onze te hanteren en daardoor ook burenoverlast veroorzaken, die bepaalde steunvoorzieningen ondermijnen en uitbuiten, niet zouden mogen betrapt worden omdat het hun privacy schaadt.

 

Wellicht heeft de commissie naar eer en geweten en vooral volgens het boekje haar plicht gedaan en het enige advies uitgebracht dat mogelijk was. Er zijn in dit land nogal wat wetten en decreten die het onmogelijk maken om wantoestanden (zelfs misdrijven) te verhelpen of te voorkomen. Daarom hoeven we niet te hard te zijn voor de commissieleden. Maar als zij zich baseren op officiële regelgeving, dan moeten gewoon die regels veranderd worden. En als dat niet mag ‘van Europa’, dan moet Europa maar eens kiezen: buigen of barsten.

 

Natuurlijk mag een overheid controleren of mensen zonder middelen van bestaan en zonder geldige papieren in dit land verblijven. Dat doet ze op de luchthaven toch ook?

 

Natuurlijk mag ze huisbezoeken afleggen en noteren of de bewoners daar werkelijk ingeschreven staan en hun steun niet berekend is voor een alleenstaande. Als ik in een hotel verblijf, moet ik ook een formulier invullen, gebaseerd op mijn identiteitskaart, dat elke ochtend door de politie wordt opgehaald.

 

En die discussie over camera’s in de straat moet ook maar eens afgelopen zijn. Elke zondagochtend zendt elke officiële tv-zender van West-Europa live beelden uit van de voornaamste pleinen in grote steden. De Antwerpse Grote Markt, de Vrijdagmarkt van Gent, een zeedijk in Nederland, een bergpad in Tirol,… Ik zie die camera ook niet staan. Maar misschien wil ik op dat ogenblik op die plaats en in dat bepaalde gezelschap niet door heel Europa betrapt worden. Dat is ook schending van mijn privacy.

 

Al kan het mij weinig schelen of de wijkagent eens onverwacht een borrel komt drinken of een stiekeme camera registreert dat ik over de Grote Markt van Antwerpen loop.

 

Toen ik eens aarzelde met een schoolrapport tevoorschijn te halen, zei mijn vader zaliger: “Voor wie niets te verbergen heeft, is het een eer gecontroleerd te worden!”

 

Dirk Grootjans… een politicus die de mensen eer betuigt! Wie zich in zijn eer gepakt voelt, mag het zelf uitleggen.





19:04 Gepost door Luc van Balberghe | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.