23-08-05

Autocontrole aan 30 km per uur

Autocontrole aan 30 km per uur

 

Politici, pr-bureaus en volksopruiende actiegroepen weten het wel: deze periode van het jaar is de beste om in het nieuws te komen. Gewoon wachten tot de mensen terug uit vakantie en de komkommers plukrijp zijn.

Ook minister Landuyt weet dat en haalde op enkele dagen tijd twee keer het nieuws. Eerst stelt hij voor om auto’s slechts om de twee jaar naar de controle te sturen. Daarna dringt hij aan bij gemeentebesturen om tegen 1 september zeker de snelheidbeperking tot 30 km/u in een schoolomgeving in te voeren.

 

Bij gebrek aan ander nieuws, wordt dit uitvoerig uitgesmeerd en ik gun meneer Landuyt zijn ten minutes of glory. Hij heeft het al zo moeilijk, om iets overtuigend gezegd te krijgen met zijn lijzige stem. Ik gun het ook de collega’s die toch niet altijd de onheilsboodschap van te hoge olieprijzen kunnen blijven herhalen. Ik blijf alleen op mijn honger zitten, wat een kritische benadering betreft.

 

Dat de autocontrole eens in vraag gesteld wordt, is een goeie zaak. Soms is ze te oppervlakkig, soms te streng. Bovendien verschilt ze van station tot station. Hoewel je er (verplicht) klant bent, is vriendelijkheid vaak ver te zoeken. Steun en goede raad krijg je er niet mee. Eigenlijk komt het alleen op betalen aan. Dat heeft dus niets met verkeersveiligheid te maken.

 

Afschaffen dan maar, die handel? Neen, een voertuig in het verkeer moet technisch in orde zijn en dat kan best tussendoor gecontroleerd worden. Maar dan liefst door een onafhankelijke instantie en niet tegen betaling. Mijn belastingcontrole gebeurt toch ook niet door een accountantskantoor dat me zijn diensten factureert en me bij elke kleine fout het hele huiswerk tegen een nieuwe factuur laat overdoen?

 

Vertrouwt de overheid toch een zelfstandig, commercieel bedrijf voor die controle, dan kan het net zo goed door de gewone garagehouder gebeuren. Die maakt eerst het voertuig in orde en levert dan een groene kaart af. Blijkt tijdens steekproefcontrole dat het voertuig niet in orde was, kan die garagehouder daarvoor ter verantwoording geroepen worden. Zo simpel is het.

 

Waarom heb ik het onaangename gevoel, dat minister Landuyt ons in de luren legt met zijn zogezegd voordelig voorstel? Omdat ik vrees dat de controlecentra weldra hun prijzen zullen verdubbelen en er over enkele jaren een minister de controle opnieuw jaarlijks maakt zonder dat de prijzen dan zullen dalen.

 

Paranoia? We hebben nog ooit een minister gehad die ‘zonder commentaar’ een eenmalige bijdrage vroeg van de zelfstandigen. Het jaar daarop heette ze ‘voorlopige, eenmalige bijdrage’. Nu zijn we 10 jaar later en is de naam ingekort tot ‘voorlopig eenmalige bijdrage’. Ik vertrouw ze in Brussel voor geen moer!

 

En toch twijfel ik soms of ze nu zo gewiekst zijn, ofwel gewoon oliedom. Neem nu die snelheidsbeperking. Ik hoorde Bert Anciaux ooit op tv een pleidooi houden tegen het optrekken van 120 km/uur op de autostrade, zelfs alleen ’s nachts, omdat hij niet wilde dat er een kind zou doodgereden worden. ‘k Heb geen idee welke opvoedkundige principes Bert Anciaux erop nahoudt, maar mijn kinderen hebben nooit ’s nachts op de autostrade rondgelopen.

 

In de omgeving van scholen kan ik er wel enig begrip voor opbrengen. Maar laten we dan toch niet zo ridicuul doen, van de snelheid te beperken tot 30 km/uur. Er is geen enkele wagen die enkele kilometers aan een stuk die lage snelheid kan volhouden zonder een paar keer stil te vallen.

 

Enkele gemeenten, en dat zijn degenen die nu door Landuyt onder druk worden gezet, hebben geen gewone, maar elektronisch gestuurde borden besteld. Ze beperken de snelheid alleen bij het begin en het einde van de lessen. Niet ’s avonds, tijdens de weekends of tijdens de schoolvakanties. Op lokaal vlak bestaan er dus toch politici met gezond verstand.

 

En wat het gevaar aan schoolpoorten betreft, laat de politie eens strenger optreden tegen moeders die met hun auto tot in de klas zouden rijden omdat hun zoon- of dochterlief de avond tevoren te laat tv heeft gekeken en nu te moe is om te stappen. Goed, dat is (misschien) overdreven. Maar het minutenlang parkeren op voetpaden, het hinderen van doorgaand verkeer, het uitwisselen van de laatste roddels langs de open raampjes, enz… is veel gevaarlijker dan een voorzichtige chauffeur die goed uitkijkt en tegen 50 km/uur rijdt waar dat kan.

 

Misschien moeten we maar eens terug ‘de rij’ invoeren, waarbij de kinderen gedisciplineerd en onder begeleiding stappen van aan de school tot op een parkeerplaats waar hun ouders veilig kunnen wachten.

 

Dat vraagt moed van de beleidsvoerders, een extra-inspanning van de leerkrachten en vooral een beetje opvoeding van de (groot-)ouders.

 

Aan dat eerste en dat laatste ontbreekt het soms.


18:59 Gepost door Luc van Balberghe | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.