12-08-05

De verdoken prijs van biobrandstof

De verdoken prijs van biobrandstof

 

Gisteren had ik een uitvoerig interview met de grote baas van een verdeler in België en Luxemburg van een klasse automerk. Uiteraard kwam ook de hoge brandstofprijs ter sprake en haast vanzelf begonnen we te filosoferen over alternatieven.

 

Kan een auto alleen op dure benzine (of diesel) rijden? Neen, de technologie om een wagen op water te laten rijden, bestaat al lang. Water is trouwens een grondstof die eeuwig kan gerecycleerd worden: het verdampt en condenseert. Maar er zijn twee redenen om het niet als brandstof te gebruiken. De eerste is van fiscale aard. De Staat kan geen absurde taks heffen op elke liter kraantjeswater. Maar dat probleem zou nog te omzeilen zijn, door bijvoorbeeld het brandstofwater te onderscheiden met een kleur zoals dat nu al gebeurt met diesel en stookolie. De tweede reden is de sterke lobby van de petroleumindustrie die alternatieven tegenhoudt om de eigen sector te beschermen.

 

Een ander alternatief dan waterstof is de biobrandstof, die gewonnen wordt uit lijnzaad. Waarom gaat daar niet meer aandacht naar toe? De Europese Gemeenschap verleent op dit ogenblik onnoemelijk hoge landbouwsubsidies in haast alle Europese landen. Boeren krijgen geld om hun velden braak te laten liggen of om enorme melk- en boteroverschotten te produceren. Langs de andere kant dreigt de grondstof olie mettertijd uitgeput te geraken. Ondertussen wordt ze als chantagemiddel gebruikt om oorlogen te beslechten en de prijzen te laten bepalen door een kleine groep producenten.

 

Is het dan niet verstandiger, zegt ons gezond boerenverstand, van die boeren te verplichten lijnzaad aan te planten voor de biobrandstofindustrie zodat ze zichzelf kunnen bedruipen, in plaats van hen nutteloos te subsidiëren, en tegelijk zeer dure brandstof in het Midden-Oosten aan te kopen?

 

Ik kan me voorstellen dat een stel groene hersenen hierop onmiddellijk ‘Ja’ zal antwoorden. Maar in de natuur is groen niet altijd de kleur van rijpheid…

 

Er zijn twee argumenten tegen biobrandstof. Ten eerste dient de volledige kostprijs én de milieubalans ervan objectief berekend te worden. Hoeveel energie is er nodig om lijnzaad te zaaien, te kweken, te oogsten en tot in de perserij te vervoeren? Hoeveel energie is er nodig om dat lijnzaad om te zetten in olie? Van zaadje tot olie zou de totale rekening wel eens duurder én milieuvervuilender kunnen zijn dan de productie en het gebruik van aardolie.

 

Ten tweede moeten we tegelijk de sociale balans maken. Voor de distributiesector is er geen verschil, maar in de productie wel. In ons land zijn enkele tienduizenden boeren, waaronder een groot aantal melkveehouders, actief. Het aantal landbouwers is rrelatief gering. Voor hen zou het een goeie zaak zijn. Maar, ondanks de sterk toegenomen automatisering, zou het ontslagen regenen in de raffinaderijen. Dit aantal is veel groter dan het aantal boeren. De ontslagen vormen dan een maatschappelijk passief dat jarenlang ongelooflijke bedragen aan werklozensteun opslorpt. Die mensen zien hun koopkracht verminderen en dragen minder bij aan onze economie. Zij verliezen ook zeer snel hun motivatie. Ze zullen wel fysiek overleven, maar een geestelijke verpaupering staat op de loer. In het ergste geval leidt het tot een marginaliteit die zich van generatie op generatie doorzet zoals we dat in Henegouwen zien ontstaan hebben na het sluiten van de Waalse steenkoolmijnen. Een totale lethargie, die nog steeds voortduurt en waarvan niemand het keerpunt ziet.

 

Moet de overheid dan niet kiezen voor de ‘best beschikbare technieken’? Ja. Zonder uitzondering. Op voorwaarde dat het begrip ‘BBS’ is samengesteld uit een mix van elementen waaronder ook de geestelijke gezondheid, het gevoel bij de bevolking van zich nuttig en nodig te voelen, het op peil houden van koopkracht, een objectieve en volledige milieurekening, enz…

 

Vergeten we vooral niet dat alles zijn prijs heeft. Het hangt er alleen vanaf of de prijs in verhouding is tot het resultaat. Soms is dat resultaat niet alleen een product, maar zijn de neveneffecten veel belangrijker. Milieuvervuiling kan zo’n neveneffect zijn. Maatschappelijke welstand en welzijn, twee andere.

 

Wie alleen groen denkt, is even fout als wie alleen industrie denkt. De waarheid ligt, zoals steeds, in het midden.


09:36 Gepost door Luc van Balberghe | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.